అక్షరం.. అంగడి సరుకు!
- ఎల్కేజీ చదువుకు లక్షా..?
- కార్పొరేట్ స్కూళ్ల ఫీజుల దందా: కమిషన్ల మోజులో విద్య అధికారులు..!
- ఆర్థిక దోపిడీకి గురవుతున్న సామాన్య మధ్య తరగతి తల్లిదండ్రులు..!
- విద్యాశాఖ మంత్రి సీ.ఎం రేవంత్ రెడ్డి దృష్టి సారించాలి..
- సామాజిక విశ్లేషకులు జోగు. స్వామి.
హైదరాబాద్:
తెలంగాణలో చదువు సామాన్యుడికి 'లగ్జరీ'గా మారిపోయింది. ఒకప్పుడు విద్యాదానం పరమ పవిత్రమైన కార్యమైతే, నేడు అది కాసుల వర్షం కురిపించే కార్పొరేట్ మాఫియాగా రూపాంతరం చెందింది. మూడక్షరాలు దిద్దే ఎల్కేజీ పిల్లాడికి ఏడాదికి 50 వేల నుండి లక్ష రూపాయల ఫీజు వసూలు చేయడం ఏ రకమైన విద్యా సంస్కరణో అర్థం కాని పరిస్థితి. ఇటు విద్యాశాఖ పర్యవేక్షణ లోపం, అటు ప్రైవేట్ యాజమాన్యాల ధనదాహం మధ్య మధ్యతరగతి తండ్రి జేబుకు చిల్లు పడుతోంది.
ఫీజుల మాయాజాలం: ఎల్కేజీకే ఇన్ని కష్టాలా?
రాష్ట్ర రాజధాని మొదలుకొని జిల్లా కేంద్రాల వరకు ప్రైవేట్ స్కూళ్ల దోపిడీ యథేచ్ఛగా సాగుతోంది.
ఏసీ క్లాస్ రూమ్స్, స్విమ్మింగ్ పూల్స్, ఇంటర్నేషనల్ కరికులమ్
పేరుతో సామాన్య తల్లిదండ్రులను బుట్టలో వేసుకుంటున్నారు.
* ఒక ఎల్కేజీ స్టూడెంట్ ఫీజు కంటే ఒక ప్రభుత్వ జూనియర్ కాలేజీ లెక్చరర్ నెల జీతం తక్కువగా ఉండటం గమనార్హం.
బిటెక్ పరిస్థితి మరీ దారుణం: ఫీజు రీయింబర్స్మెంట్ ఉన్నప్పటికీ, కళాశాలలు వసూలు చేస్తున్న 'అదర్ ఫీజుల' భారం లక్ష దాటుతోంది. పుస్తకాలు, ట్రాన్స్పోర్ట్, ల్యాబ్ ఫీజుల పేరిట జరుగుతున్న వసూళ్లు బహిరంగ రహస్యమే.
అవినీతి అక్రమాలు: నిబంధనలు తుంగలో..
విద్యాశాఖ నిబంధనల ప్రకారం ప్రైవేట్ విద్యాసంస్థలు కేవలం ట్యూషన్ ఫీజు మాత్రమే వసూలు చేయాలి. కానీ వాస్తవం మరోలా ఉంది:
1.పుస్తకాల సిండికేట్: స్కూల్ లోపలే లేదా వారు సూచించిన షాపుల్లోనే పుస్తకాలు, యూనిఫాంలు కొనాలి. ఇక్కడ కమిషన్ల రూపంలో కోట్లాది రూపాయలు చేతులు మారుతున్నాయి.
2. డొనేషన్ల దందా: 'బిల్డింగ్ ఫండ్' పేరుతో లక్షల్లో బ్లాక్ మనీ వసూలు చేస్తున్నారు. దీనికి ఎలాంటి రశీదులు ఉండవు.
3.పేరుకే నియంత్రణ: TAFRC (తెలంగాణ అడ్మిషన్ అండ్ ఫీ రెగ్యులేటరీ కమిటీ) ఉన్నప్పటికీ, క్షేత్రస్థాయిలో తనిఖీలు శూన్యం.
ప్రపంచ దేశాల విద్యా విధానాలను గమనిస్తే మన లోపాలు స్పష్టమవుతాయి:
ఫిన్లాండ్ మోడల్: ఇక్కడ విద్య పూర్తిగా ఉచితం. ప్రైవేట్ స్కూళ్లు దాదాపు లేవు. గ్రేడింగ్ వ్యవస్థ ఉండదు, కేవలం నేర్చుకోవడమే లక్ష్యం.
జర్మనీ/జపాన్: ప్రాథమిక విద్యలో ఆచరణాత్మక జ్ఞానానికి (Practical knowledge) ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. ప్రభుత్వం విద్యపై జీడీపీలో భారీ వాటాను ఖర్చు చేస్తుంది.
అమెరికా: పబ్లిక్ స్కూల్స్ అత్యంత పటిష్టంగా ఉంటాయి. నివాసం ఉండే ప్రాంతాన్ని బట్టి నాణ్యమైన విద్య అందరికీ అందుబాటులో ఉంటుంది.
మన దగ్గర మాత్రం సర్కారీ స్కూళ్లను నిర్వీర్యం చేసి, కార్పొరేట్ శక్తులకు ఎర్ర తివాచీ పరుస్తున్నారు.
పరిష్కార మార్గాలు: ప్రభుత్వం ఏం చేయాలి?
విద్యా వ్యవస్థలో ప్రక్షాళన జరగాలంటే ప్రభుత్వం కఠినంగా వ్యవహరించాలి:
ఫీజుల క్యాపింగ్: ప్రతి తరగతికి, మౌలిక సదుపాయాలను బట్టి గరిష్ట ఫీజును ప్రభుత్వం నిర్ణయించాలి. ఆ పరిమితి దాటితే లైసెన్స్ రద్దు చేయాలి.
ఇంజనీరింగ్ తరహాలోనే స్కూల్ అడ్మిషన్ల కోసం కూడా ఒక కేంద్రీకృత ఆన్లైన్ పోర్టల్ ఉండాలి. డొనేషన్ల గోల ఉండదు.
సర్కారీ స్కూళ్ల 'మేక్ ఓవర్': 'మన ఊరు - మన బడి' వంటి పథకాలను కేవలం రంగులకే పరిమితం చేయకుండా, నాణ్యమైన బోధన, డిజిటల్ క్లాస్ రూమ్స్ తో ప్రైవేట్కు దీటుగా మార్చాలి.
కఠిన ఆడిటింగ్: ప్రైవేట్ స్కూళ్ల ఆదాయ వ్యయాలను ప్రతి ఏడాది బహిర్గతం చేయాలి. లాభాలను తిరిగి విద్యాభివృద్ధికే ఖర్చు చేసేలా చట్టం తీసుకురావాలి.
అమ్మ ఒడిలో నేర్చుకోవాల్సిన అక్షరం.. అంగడిలో సరుకుగా మారడం సమాజానికే ప్రమాదం. ప్రభుత్వం ఇప్పటికైనా విద్యా మాఫియాపై ఉక్కుపాదం మోపకపోతే, రాబోయే తరాలకు విద్య కేవలం ధనవంతుల ఆస్తిగా మిగిలిపోతుంది. సామాన్యుడికి 'అక్షర భిక్ష' కాదు, 'అక్షర హక్కు' కావాలి!
